Reem geeft nieuwkomers een stem bij Femma Wereldvrouwen

Foto: Janne Leppens voor Femma Wereldvrouwen

Reem begon een nieuw leven dankzij vrijwilligerswerk

Reem van Femma Wereldvrouwen

Vrijwilliger Reem van Femma Wereldvrouwen vertelt over een nieuw leven in België, het geluk van buiten spelen met je kinderen en hoe vrouwen met een hoofddoek wel degelijk feministisch kunnen zijn. 

Femma Wereldvrouwen is een fusie van de Femma beweging met 700 vrouwen en de Wereldvrouwen met meer dan 200 nationaliteiten.

Maak kennis met Reem Abudawoud

Leeftijd: 39 jaar
Vrijwilligerswerk: Femma Wereldvrouwen
Gezin: Getrouwd, 3 kinderen (baby 8 maanden, 12 jaar, 15 jaar)
Beroep: student farmaceutische wetenschappen (VUB), 10 jaar ervaring als apotheker

Gezinsleven in Gaza

Reem, hoe kwam je 4 jaar geleden in Genk terecht? 

Reem: “Ik ben geboren in Koeweit. Na de Golfoorlog woonde mijn familie achtereenvolgens in Irak, Libanon, Jordanië en de Gazastrook. Met voortdurende onrusten dus. Tijdens mijn opleiding tot apotheker in Palestina leerde ik mijn man kennen, een Palestijnse ingenieur en kunstenaar. Samen hebben we ons gezinnetje gesticht op de Gazastrook. Maar ik vreesde bijna elke dag voor het leven van mijn kinderen. Daarom is mijn man 6 jaar geleden alleen naar België gevlucht. Hij vond een woning in Genk en gaf er les bij Studio Refugee. Twee jaar later verhuisde ik ook naar Genk met de kinderen.”

 

Een nieuw leven opbouwen in een andere cultuur is ook niet evident. Hoe pakte je dat aan?

“Dat was inderdaad niet simpel. In het begin kon ik geen Nederlands en kende ik hier enkel mijn man en kinderen. Mijn eerste prioriteit was absoluut de taal leren. Zonder taal geraak je niet verder. Ook de cultuur en gebruiken waren voor mij belangrijk. Via Genkse Wereldvrouwen kon ik andere vrouwen ontmoeten. Bovendien draaiden de activiteiten soms ook om de gebruiken leren kennen: de stad bezichtigen, yogalessen, een keertje naar de bibliotheek. Of we zijn bijvoorbeeld een keer met zijn allen naar het station gegaan om te leren hoe je hier een treinticket koopt. Daarnaast tolken de Wereldvrouwen voor elkaar in o.a. Engels, Arabisch, Dari en Perzisch. Wij spreken zoveel mogelijk in het Nederlands maar de nieuwkomers hebben nog wat vertaling nodig.”

 

Reem: “De hemel voor mijn kinderen? Zorgeloos door de natuur fietsen en non-stop internet!”

 

Was de verhuis van Palestina naar Genk een cultuurshock voor jou?

“Ja absoluut. Elke dag leerde ik iets nieuws en maakte ik kennis met andere gebruiken, een andere sfeer. Ook voor mijn kinderen was het een hele verandering: eindelijk vloeide er warm water uit de kraan. In Palestina werkte de elektriciteit maar 4 uur per dag en nu kregen ze eindelijk non-stop internet! Ten slotte konden ze fietsen aan de Molenvijvers zonder schrik. De fontein, de eendjes, … : het leek wel een schilderij. Dan zei mijn zoon: mama zijn wij in de hemel, ben ik aan het dromen? We zijn vrij. Voor het eerst kon ik mijn kinderen met een gerust hart buiten laten spelen.”

Ambassadeur

Wanneer besloot je om zelf als vrijwilliger bij Femma Wereldvrouwen te werken?

“Dat kwam echt vanzelf. Ik kreeg veel hulp en er heerste een goede sfeer. Ik was een keer spontaan meegegaan met een vrouw naar de dokter. We beschouwen elkaar als een familie. Ik kreeg de smaak te pakken om te tolken en te steunen. Zo werd ik ook een ambassadeur voor Femma Wereldvrouwen. Zo vraag ik aan asielzoekers, vluchtelingen en gevestigde nieuwkomers of ze ergens hulp bij nodig hebben. In de WhatsApp-groep van de Femma Genkse Wereldvrouwen beantwoorden we ook alledaagse vragen. Bijvoorbeeld wat een staking inhoudt, hoe je je aansluit bij een sportclub etc. Daarnaast zit ik sinds kort ook in de Vrijwilligersraad om het beleid te bespreken. 

 

Reem: “Plots was ik geen nummer meer, maar een mens die ertoe deed.”

 

Wat betekenen gelijke kansen voor jou?

“Omdat mijn diploma Farmaceutische Wetenschappen uit Palestina niet erkend werd, zocht ik een job om tijdens mijn opleiding in Brussel uit te voeren. Maar de VDAB duwde me als hoofddoekdraagster meteen in een hokje. Teleurstellend want ik leerde Nederlands, studeer hard, bouwde een sociaal netwerk uit, … Integratie moet van twee kanten komen, anders werkt het niet. Ik doe voortdurend mijn best, dan wil ik ook enkele garanties. Maar ik ben leergierig en ik ben een doorzetter. Gelijke kansen wil zeggen dat ik me niet dubbel zo hard moet bewijzen als vrouwen zonder hoofddoek.”

Een grote knuffel

Op welke manier hebben de Femma Wereldvrouwen jouw leven veranderd?

“Genkse Wereldvrouwen had een grote invloed op mijn leven. De ontvangst daar voelde als een grote knuffel op een moment dat ik me helemaal verloren voelde. Die steun is onbetaalbaar. Ik overleefde 3 oorlogen in Gaza maar voelde me compleet nutteloos toen ik hier aankwam. Plots was ik geen nummer meer, een vluchteling, maar een mens die ertoe deed.”

 

Reem: “Ik wil graag de stemmen van andere nieuwkomers laten horen.”

 

En heeft jouw engagement als vrijwilliger jou veranderd? 

“Als vrijwilliger had ik opnieuw het gevoel om iets nuttigs te doen, om actief te zijn. Als werkzoekende voel je je wat afgesloten van de wereld. Het schudde me weer wakker en gaf me opnieuw zelfvertrouwen, het idee van waardevol te zijn voor anderen.”

 

En heb je nog dromen voor de toekomst?

“Op carrièrevlak: opnieuw bij een apotheek werken. En ik engageer me graag verder bij Femma Wereldvrouwen. Op privévlak kwam mijn droom al uit: mijn kinderen fietsen hier veilig. Bovendien kunnen ze hier een prima opleiding krijgen. Ik wil dat ze hier gelukkig opgroeien en zelf al hun dromen kunnen verwezenlijken.” 

“Ten slotte wil ik heel graag de stemmen van andere nieuwkomers laten horen. En aan België tonen dat een hoofddoek ook past bij een hoogopgeleide, actieve vrouw die prima Nederlands spreekt. De keuze voor een hoofddoek draait juist om vrijheid, niet om dwang van de man. Op alle vlakken pas ik me aan. Maar ik verander mijn uiterlijk niet omdat iemand anders dat verkiest. Mijn dochter draagt er juist géén en ook dat vinden mijn man en ik prima. Het is een persoonlijke keuze waar veel misverstanden over bestaan.”

Dit interview verscheen in het themamagazine SOS Vrijwilliger. Met interessante dossiers over hedendaags vrijwilligerswerk, interviews met vrijwilligers en bv’s en nog veel meer. Je kan dit gehele nummer bestellen in onze webshop met publicaties:

Schrijf u in voor onze gratis nieuwsbrief