Om het Internationaal Vrijwilligersjaar extra in de kijker te zetten, stelt ons team met trots de ambassadeur van IVY2026 voor: niemand minder dan Katrien De Ruysscher neemt deze rol op zich!
Vrijwillig engagement kan levens veranderen en maakt de wereld een stuk mooier, dat weet Katrien als geen ander.
We gingen met haar in gesprek over haar kijk op vrijwilligerswerk, haar ervaringen, en haar ambities voor dit jaar.
“Ik kwam al met verschillende vrijwilligersverenigingen in aanraking, en heb zelf ook ervaring als vrijwilliger. Daardoor besef ik ook hoe belangrijk vrijwilligerswerk is. Vrijwilligerswerk vangt zó veel op, en het is ontzettend nodig in onze maatschappij. Elke stad of gemeente wordt bijvoorbeeld gedragen door heel veel vrijwilligers. Van cultuur, tot natuur, tot sociale sectoren, en zo veel meer.
Het vrijwilligerswerk is dus echt divers. Mensen kunnen zich gegarandeerd aansluiten bij een vrijwilligerswerking binnen hun interessegebied, ergens waar ze zich goed bij voelen. Er is ook veel eenzaamheid in deze wereld, en vrijwilligerswerk lijkt me ook een goede oplossing daarvoor. Daar wringt het schoentje wel, want daarvoor moeten al die soorten vrijwilligerswerk wel gekend zijn.
Daarom dacht ik ‘Als ik bij kan dragen aan de zichtbaarheid van alle vrijwilligers, sectoren en organisaties, dan ben ik heel graag ambassadeur van het Internationaal Vrijwilligersjaar!’
In asielcentrum Parelstrand ging ik zelf aan de slag als vrijwilliger. Dat is een noodopvangecentrum voor mensen op de vlucht, georganiseerd door Fedasil. Het centrum wordt ondersteund door verschillende vrijwilligers, zij zorgen onder andere voor kledinginzameling en -verdeling, taallessen en vrijetijdsbesteding voor de bewoners. Ikzelf heb voetbalwedstrijden georganiseerd, want er waren veel jonge, sportieve jongens bij de bewoners. We vroegen aan lokale sportgroepen uit de buurt of de jongens daar een keer per week mochten voetballen, en dat betekende veel voor hen. Verder richtte ik een bibliotheek op, aangezien veel bewoners de Nederlandse taal nog niet machtig waren en dus niet terecht konden in de bibliotheek in de buurt. Ik bracht dan boeken in verschillende talen, want je vindt maar liefst 52 verschillende nationaliteiten terug in het Parelstrand. De bewoners hebben de organisatie van die bibliotheek daarna verdergezet.
Wat mij het meest bijblijft van mijn ervaringen als vrijwilliger? Ongetwijfeld de mooie vriendschappen!
Zo leerde ik zeven jaar geleden Ibrahim kennen, een Palestijnse jongen die naar het Parelstrand kwam. Hij was meteen heel open en enthousiast, en ging mee voetballen met de andere jongens. We hadden meteen een klik, en onze band is nu nog steeds sterk. Hij noemt mij zijn “Belgian mom” omdat hij altijd bij mij terechtkon voor allerlei dingen. Zo was het opvangcentrum een tijdje gesloten, en ging hij alleen wonen. Toen kreeg hij verschillende vuilniszakken, maar hij had geen idee hoe hij moest sorteren. We hebben er samen hard om gelachen, en ik hielp hem om zijn afval te verdelen over de juiste zakken. Dat lijkt zoiets kleins, maar ik hielp hem echt op weg en hij was heel dankbaar.
Als vrijwilliger kan je écht het verschil voor iemand maken en een mooie band opbouwen. Als je belangeloos iets doet voor een ander, komen daar gegarandeerd prachtige vriendschappen uit.
Mijn ouders werkten vroeger in de psychiatrie, waardoor ik ben opgegroeid met de boodschap ‘we moeten zorgen voor andere mensen’. Anderen helpen is voor mij echt een evidentie. Vrijwilligerswerk is dan ook zo verrijkend en verbindend, en opent je wereld volledig. Je doet iets voor een ander, maar wat je daarvoor terugkrijgt is ook van onschatbare waarde. Mocht iedereen vrijwilligerswerk doen, zou onze maatschappij er veel mooier uitzien.
Voor mensen die nog twijfelen of denken dat vrijwilligerswerk niet bij hen past, heb ik de boodschap: ‘er is altijd wel iets dat bij je past, probeer het eens!’ Als je graag gaat wandelen, sluit je dan aan als natuurvrijwilliger of ga bijvoorbeeld afval rapen. Je vindt sowieso iets dat aansluit bij je interesses of hobby’s, ga op zoek naar alle mogelijkheden. Heb je eens een minder fijne ervaring gehad? Geen probleem, dan kan je ander vrijwilligerswerk uitproberen! Ook tijd mag geen excuus zijn: er zijn opties om jezelf maar eens in de zoveel tijd te engageren, of om van thuis uit iets te doen.
Graag geef ik nog een warme oproep mee voor lokale besturen: ‘Maak de vrijwilligerswerking in je stad of gemeente zichtbaar!’ Publiceer het op je website en geef het een plaatsje in het gemeenteblad. Zo vinden mensen het vrijwilligerswerk in hun buurt makkelijker terug.
Ik hoop dan ook dat het Internationaal Vrijwilligersjaar meer zichtbaarheid oplevert voor het vrijwilligerswerk, en meer mensen de weg ernaartoe vinden. We leven momenteel in een enorm individualistische maatschappij. Dat moet kantelen, zodat we niet langer enkel met onszelf bezig zijn, maar ook met elkaar. Dan kunnen meer mensen de hand uitreiken om anderen te helpen en zich te engageren als vrijwilliger.
Verder wens ik dat dit jaar ervoor zorgt dat verschillende mensen (nieuw) vrijwilligerswerk ontdekken en dat lang blijven doen. Misschien kijken ze dan binnen 10 jaar nog eens terug op IVY2026 en denken ze ‘wauw, ik ben al 10 jaar vrijwilliger, dat voelt niet zo!’.”
